Мұқағали Мақатаев. «Алматының аспаны»

Тал түсте,

Бозғыл деңгейде,

Шуағын жерге төккен Күн.

Жылымық қыста кей-кейде,

Иісі келер көктемнің.

Ұмыттырар ақпанды,

Боз аспан, онан боз дала.

Осынау ғажап шақтарды,

Қозғама, тәңір, қозғама!

Оралады өткен күз,

Қыс келеді.

Төсі қар.

Ұзатылған көктем-қыз

Қайта оралса, несі бар?!

Ішке сыйған баламыз,

Сыртымызға сыяды.

Кең ғой біздің даламыз!

Зиялы да ұялы.

Қайдан келсін бірақ та,

Мезгіл жетпей қыз-көктем.

Қарашы анау қыратқа,

Арқасына мұз шөккен.

Алматының аспаны,

Бізді әзірге тұр алдап.

Қайың, терек бастары,

Барады әне, қыраулап...

Мүмкін сізді қызықтыратын тақырыптар:

  • Ана жүрегінің қуаты
  • Мұқағали Мақатаевтың кенеттен қайтыс болған қызы Майгүлге арнаған өлеңі
  • Неге Момышұлында бір-ақ орден бар?
  • Екі жердегі екі он тоғыз болады
  • Асқар Жұмаділдаев: «Кітапты беталды оқи бергеннен түк те шықпайды»
  • Ақпарат

    • Oinet.kz ақпарат агенттігін есепке қою туралы № 16379-ИА куәлігі 06.03.2017 жылы Байланыс, ақпараттандыру және бұқаралық ақпарат құралдары саласындағы мемлекеттік бақылау комитетінен берілді.

    Әлеуметтік желілер

  • Яндекс.Метрика